wykształcić się


wykształcić się
wykształcić się I {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}kształcić się I {{/stl_33}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}wykształcić się II {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}wykształcać się {{/stl_33}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wykształcać się – wykształcić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w odniesieniu do abstraktów: tworzyć się w określonej postaci, doprowadzać się do większej sprawności, wznosić się na wyższy poziom; rozwijać, doskonalić się, zwłaszcza przez… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wykształcić — dk VIa, wykształcićcę, wykształcićcisz, wykształcićkształć, wykształcićcił, wykształcićcony wykształcać ndk I, wykształcićam, wykształcićasz, wykształcićają, wykształcićaj, wykształcićał, wykształcićany 1. tylko dk «dać komuś wykształcenie,… …   Słownik języka polskiego

  • kształcić się — I – wykształcić się {{/stl 13}}{{stl 33}} przyswajać sobie pewien zasób wiedzy, informacji z danej dziedziny, opanowywać pewne umiejętności; zdobywać wykształcenie w szkołach :{{/stl 33}}{{stl 10}}Kształcić się na uczelni, w szkole. Kształcić się …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kształtować się – ukształtować się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w odniesieniu do rzeczy materialnych: przybierać określony kształt, wygląd; formować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pąki, liście kształtują się na wiosnę. Z gromady gęsi ukształtował… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wykłosić się — dk VIa, wykłosić sięsi się, wykłosić sięsił się wykłaszać się ndk I, wykłosić sięsza się, wykłosić sięają się, wykłosić sięał się «o roślinach kłosowych: wytworzyć, wykształcić kłosy» Pszenica już się wykłosiła …   Słownik języka polskiego

  • wykierować — dk IV, wykierowaćruję, wykierowaćrujesz, wykierowaćruj, wykierowaćował, wykierowaćowany rzad. wykierowywać ndk VIIIa, wykierowaćowuję, wykierowaćowujesz, wykierowaćowuj, wykierowaćywał, wykierowaćywany 1. «zwrócić, ustawić coś w jakimś kierunku,… …   Słownik języka polskiego

  • wyedukować — dk IV, wyedukowaćkuję, wyedukowaćkujesz, wyedukowaćkuj, wyedukowaćował, wyedukowaćowany książk. «wykształcić, wyuczyć, wychować (często z odcieniem ironicznym)» Wyedukowała go ulica. Wyedukowany w prowincjonalnych szkółkach, nie umiał zbyt wiele …   Słownik języka polskiego

  • wykształcenie — n I 1. rzecz. od wykształcić. 2. blm «zasób wiedzy zdobytej przez kogoś (zwykle w jakimś zakładzie naukowym); zasób wiedzy określony programem zakładu naukowego, umożliwiający np. wykonywanie zawodu» Wykształcenie ogólne, zawodowe. Wykształcenie… …   Słownik języka polskiego

  • pozawiązywać — dk VIIIa, pozawiązywaćzuję, pozawiązywaćzujesz, pozawiązywaćzuj, pozawiązywaćywał, pozawiązywaćywany «zawiązać wiele czegoś lub w wielu miejscach; zawiązać jedno po drugim» Pozawiązywać supełki, węzełki na sznurku. Pozawiązywać paczki sznurkiem.… …   Słownik języka polskiego

  • matematyk — m III, DB. a, N. matematykkiem; lm M. matematykycy, DB. ów 1. «pracownik naukowy zajmujący się matematyką; osoba mająca wykształcenie z zakresu matematyki; pot. nauczyciel matematyki w szkole» Kongres, zjazd matematyków. Wykształcić się na… …   Słownik języka polskiego